Projekt utworzenia banku polskiego

Debatę na temat powołania w Polsce banku centralnego rozpoczęto mniej więcej w drugiej połowie osiemnastego wieku. Szczególnie istotne to zagadnienie było i stało się przedmiotem intensywnej dyskusji w trakcie obrad tak zwanego Sejmu Czteroletniego. Wówczas brano pod uwagę powołanie banku, który byłby instytucją wspólną, centralną jednostką dla wszystkich ośrodków związanych z finansami. Inicjatywa powołanie do życia takiej instytucji, jaką jest centralne bank polski, była spowodowana konieczności stworzenia takiej jednostki, która spowodowałaby zwiększenie dochodów państwa. Ideą przewodnią było powołanie do życia banku, którego kapitał pochodziłby ze sprzedaży dóbr należących do państwa, i który pełniłby funkcję banku publicznego. Pierwotny projekt zakładał powołanie do życia banku, który zajęłaby się miedzy innymi emisją biletów skarbowych bądź zastawnych listów ziemskich. Banki takie powszechne były już w Europie, gdzie zakładano je przede wszystkim dlatego, żeby w danym państwie wystepował nieodstatek kapitału, a emitowane bilety skarbowe stawały się w jakimś stopniu źródłem kapitałowym. Taki bank, wzorowany na europejskich standardach, miał być utworzony według wstępnego projektu na okres dwudziestu lat, a emisja biletów skarbowych miała służyć właśnie jako źródło dochodów dla państwowego skarbu. Projekt ten był szeroko krytykowany, ale miął też wielu zwolenników, stąd stał się tematem intensywnej polemiki. Ostatecznie instytucja ta została powołana do życia w dniu 28 kwietnia 1924 r. w stolicy kraju. Bank Polski SA stał się instytucją, posiadającą jedyne i wyłączne iprawnienia do emisji biletów bankowych, stanowiących jedyny prawny i oficjalny środek płatniczy w Polsce. W tym też dniu marka polska została wycofana z obiegu, zaś w jej miejsce pojawił się polski złoty. Wprowadzone zmiany stanowiły część prowadzonej przez Władysława Grabskiego szeroko zakrojonej reformy walutowej i skarbowej, dzięki której Polska uniknęła katastrofy gospodarczej i politycznej. Zarówno przeprowadzona wtedy reforma walutowa, jak i uzdrowienie skarbu stanowiły najważniejsze zadania powołanego wówczas gabinetu pozaparlamentarnego, którego przewodniczącym był właśnie Władysław Grabski. W momencie, kiedy obejmował on to zaszczytne stanowisko sytuacja kraju (w szczególności polskiej gospodarki) była bardzo trudna, głównie przez panującą hiperinflację, która powodowała drastyczny wzrost cen nawet w cyklu dobowym. Z tego też powodu isnienie dotychczasowej waluty traciło sens, ponieważ koniecznością był jej stały dodruk. W dniu powstania banku polskiego został określony kapitał zakładowy, który wynosił dokładnie milion 100-złotowych akcji. Z tej dostępnej w dniu pierwszej emisji puli 35 procent zostało wykupione przez sektor przemysłowy, koljne 23 procent poszedł w ręce pracowników państwowych i przedstawicieli zawodów wolnych (np. lekarze, prawnicy itp.), kolejne 12 procent znalazło się w posiadaniu banków (prywatnych i państwowych), natomiast ostatnie 10 procent tej puli trafił do przedsiębiorców i handlarzy, a więc do bezpośredniego obrotu. Określana dziś wartość ówczesnej nowej jednostki monetarnej, czyli złotego wynosiła równowartość ówczesnego franka szwajcarskiego, odpowiadając tym samym wartości jednej trzeciej grama czystego złota (przypomnijmy, że koszt dolara wynosił wtedy 5,18 zł). Ówczesny Bank Polski SA posiadał trzydziestoprocentowe pokrycie banknotów w złocie oraz walutach obcych, a pozostałą część 70 procent w srebrze (w tym także i srebrnych monetach) oraz w zobowiązaniach Skarbu Państwa. Ten ostatni razem z tą deklaracją przejął złoto, a także środki zgromadzone w Polskiej Krajowej Kasie Pożyczkowej, a także liczne społeczne dary pochodzące z tak zwanego Skarbu Narodowego.

Przerwanie idei założenia Banku Polskiego
Pierwotny projekt zakładający utworzenie banku polskiego spotkał się z krtytką wielu środowisk, które przerazłaa wizja niewątpliwego powstania długu publicznego, czyli zjawiska, o którym wcześniej nie było absolutnie mowy. Obawy o tego typu...
Powstanie Banku Polskiego
Problem założenia banku polskiego został podjęty ponownie w momencie utworzenia Królestwa Polskiego, które było namiastką polskiego państwa. W tym w miarę autonomicznym tworze administracyjnym szczególnie szeroko podjęto dyskusję na temat...
Działalność Banku Polskiego
Założycielem i głównym inicjatorem powołanie do życia Banku Polskiego był minister skarbu, sprawujący tę funkcję w czasie trwania pewnego rodzaju państowowsci polskiej czyli Królestwa Polskiego. Ministrem tym był książę Ksawery Drucki...

biały mak gdzie kupić saturn kod rabatowy